Daar lig je dan.. Twee kinderen gebaard maar toch blijft het enigszins gênant: met je benen wijd bij de huisarts voor het uitstrijkje. Je weet dat het voor de huisarts routine is, dat hij ‘er’ wel meer heeft gezien maar als hij in die van jou moet kijken, is het toch ineens anders.
Pijn deed het niet, maar fijn is anders. Eendenbek erin (waarom heeft mijn huisarts nog van die metalen krengen??), vastzetten, uitstrijkborstel erin en draaien maar. Dat voelt even heel naar maar dan is het al gebeurd.
Omdat ik zwanger was ten tijde van mijn eerste oproep van het bevolkingsonderzoek, kon ik niet direct gaan. Nadat ik was bevallen kreeg ik de herinnering. Beter, want ik was het zelf natuurlijk alweer lang vergeten. Huisarts gebeld maar mocht nog niet, de eerste 6 maanden na de bevalling kan het uitstrijkje nog ten onrechte een ‘foute’ uitslag geven omdat de baarmoedermond nog herstellende is.
Valt niet mee om te onthouden om na die 6 maanden te bellen, al helemaal niet met die zwangerschapsdementie ;-)
Uiteindelijk afspraak gemaakt en tot en met het moment dat ik bij de huisarts lag, maakte ik me absoluut niet druk over dat het wel eens mis zou kunnen zijn. Tot je daadwerkelijk moet wachten op die uitslag!!! Gelukkig had ik binnen de 2 weken de uitslag en was het goed, maar het brengt toch spanning met zich mee!!
Ik kan er voorlopig weer voor vijf jaar tegen aan, maar als ik 35 ben, ga ik zeker weer!
Wetende dat je baarmoederhalskanker met het bevolkingsonderzoek kan voorkomen, weet ik eigenlijk geen reden te bedenken dat je niet gaat..
Iemand wel?
Cherry Ryburn zegt:
Reactie geplaatst op 12-05-2012 08:41:17
daadwerkelijk moet wachten op die uitslag!!! Gelukkig had ik binnen de 2 weken de uitslag en was het goed, maar het brengt toch spanning met zich mee!!Ik kan er voorlopig weer voor vijf jaar tegen aan, maar als ik 35 ben, ga ik zeker weer!
Sassefras zegt:
Reactie geplaatst op 22-03-2012 13:48:51
Tja...het is even een moment waar je doorheen moet zo'n uitstrijkje, maar het blijft vervelend...
En als je dan verwacht dat de uitslag goed zal zijn net als de vorige twee keer, is de schrik best groot als je ineens door de huisarts wordt gebeld en de uitslag dit keer niet goed blijkt te zijn... Het is nu maart, over 3 maanden krijg ik weer een uitstrijkje...duimen dat alles goed is...ik weet, ik hoef me nu eigenlijk nog geen zorgen te maken, maar stiekem...doe je dat toch...
Duimen jullie mee...?
zegt:
Reactie geplaatst op 26-01-2012 11:57:03
Ik heb inmiddels al 3 keer op die tafel gelegen, en nog steeds doe ik dat met rode blosjes van schaamte. Echt op mijn gemak lig ik daar natuurlijk niet, Maar als de uitslagbrief dan weer op de deurmat ligt, ben ik toch blij dat ik mijn schoom weer heb overwonnen!
Saskia