Daar lig je dan..  Twee kinderen gebaard maar toch blijft het enigszins gênant: met je benen wijd bij de huisarts voor het uitstrijkje. Je weet dat het voor de huisarts routine is, dat hij ‘er’ wel meer heeft gezien maar als hij in die van jou moet kijken, is het toch ineens anders.

Pijn deed het niet, maar fijn is anders. Eendenbek erin (waarom heeft mijn huisarts nog van die metalen krengen??), vastzetten, uitstrijkborstel erin en draaien maar. Dat voelt even heel naar maar dan is het al gebeurd.